Δυσανάλογοι καιροί?

Αυτό το καυτό πύρινο καλοκαίρι, θα μείνει στις μνήμες μας ως η έναρξη ενός κύκλου, που μας καλεί να λάβουμε θέση στην συμπόνοια, την αδελφοσύνη, την ευγένεια και την αποδοχή της ταπεινότητας.

Οι ζωές που έφυγαν τόσο βίαια και εμπόλεμα, χρειάζονται ανάπαυση και φόρο Τιμής! Αν αυτό που ζήσαμε στην χώρα που γράφτηκε η Αποκάλυψης, δεν είναι σημείο των καιρών που έρχονται, τότε ποιο μπορεί να είναι το σημάδι?  

Συμπόνοια! όχι μόνο στον συνάνθρωπό μας που έχει δυσκολία, αλλά και όταν έχει αμέριστη χαρά. Ναι, και στην χαρά συμπόνοια! Πόσο δρόμο ενσαρκώσεων χρειαζόμαστε στην ανάπτυξη αυτής της συναίσθησης?

Αδελφοσύνη! Όχι μόνο στον συγγενή, φίλο και γνωστό αλλά και στον περαστικό που κόρναρε γιατί βιάζεται και μας έβρισε. Ενότητα στα έχειν και μη έχειν … Αδελφοσύνη που ίσως στους Έλληνες που πηγάζει ο Ξένιος Δίας, είναι υψηλότερα στον άξονα της, και ίσως εκεί να χάνεται ο χρυσός αριθμός του άριστου μέτρου. Καθώς παρατηρούμε το εξής οξύμωρο, η αδελφοσύνη προς τους πληγέντες αλλοδαπούς να είναι τεράστια, αλλά προς τους συμπατριώτες μας μερική και ελλειπή.

Ευγένεια! ευγένεια ψυχής δηλώνει η ευχαριστία προς αυτούς που μας πίκραναν, μας θύμωσαν, μας αδίκησαν… ευγένεια ψυχής, δηλώνει το αίτημα συγχώρεσης προς όσους νιώθουμε θυμό και πίκρα! Ναι, σου ζητώ να με συγχωρέσεις που νιώθω θυμό μαζί σου!

Ταπεινότητα! όχι μόνο στο Ανώτερο Θεϊκό στοιχείο, που μας προκαλεί φόβο… αλλά και στο μικροσκοπικότερο ον του πλανήτη μας!

Καθημερινά, ακούω παράπονα για τον καιρό! Είτε βρέχει, είτε κάνει κρύο, ζέστη κτλ. Ας ελέγξουμε τον λόγο μας και ας συναδελφωθούμε με την πλάση γύρω , άνω και κάτω – Ουρανού και Γης!

Εδώ στην χώρα του Ήλιου, τα στοιχεία της φύσης μας στέλνουν σημάδια! Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τίποτα παρά μόνο, (όπως είπε και η καλή φίλη και θεραπεύτρια της Dottera Ε.Σ. ), παρά μόνο να υποκλινόμαστε! Μα, για να υποκλιθούμε, χρειαζόμαστε την ταπεινότητα, μέσα από το μεγαλείο της εσωτερικής αφύπνισής μας! Όλοι προσπαθούμε για αυτό, ο κάθε ένας στο δικό του μονοπάτι…

αλλά ίσως κάτι δεν κάνουμε, δεν βλέπουμε και δεν ακούμε …. 

Ευχή για τις ψυχές

«Αέναη Ανάπαυση, δέξου να δώσεις Κύριε, και ας η αέναη Φωτεινότητα λάμπει στις ψυχές αυτών που κάηκαν, εις τον αιώνα των αιώνων, Αμήν!»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s